Ergens in Nederland

1939-1945

Bezochte activiteiten/plaatsen

BEZOCHTE ACTIVITEITEN/PLAATSEN

 

23 augustus 2009

Militariaweekend in het Smalspoormuseum te Erica.

 

11 juli 2009

Militaire begraafplaats Kapelle Biezelinge voor gevallen Franse soldaten.

Op dit ereveld liggen onder andere een aantal van de Franse parachutisten die in april 1945 in Drenthe hebben deelgenoemen aan operatie Amherst en daarbij gesneuveld zijn. Onder andere ligt op dit ereveld Majoor Simon waarvan ik het vuurwapen in mijn verzameling zou hebben. Majoor Jean Salomon Simon van de SAS raakte gedurende operatie Amherst te Spier gewond aan zijn hoofd en is uren later overleden te Hoogeveen (11-4-1945). Hij is tijdelijk begraven in Coevorden en ligt nu op het Franse militaire begraafplaats in Zeeland (Kapelle Biezelinge).

Verder ligt er Ibrahim Azim waarover het onderstaande lied is geschreven:

Azem, Ibrahim,Soldaat 1e Klas, 3e RCP, gesneuveld bij Assen op 10-4-1945 bij Valayer in de in brand gestoken schuur van boer Mulder

Ibrahim Azem

De Syrier Ibrahim Azem
Veur hum zing ik dit requiem
En veur soldaot Pierre Valayer
Die hooplijk rost ien vree
Marcel Leveque, Pierre Bevalot
Robert Spina, Jean Munch en zo
Ien Zeyerveld een monument
Gien Drent hef ze ekend

Hij was een Fraans parachutist
De oorlog was zoe wat beslist
Ien 't grote vliegtuug droomde hij
"Nog even, dan is 't veurbij"

refr.:
't Was tien april, een lentedag
Hij wus niet iens waor Drenthe lag
Hij vocht hier simpel op bevel
Hij haatte dizze oorlogshel
Hij haatte de paradepas
Hij wol dat e ien Damascus was
Hij wus niet iens wat vrijheid was
En hij was bange

Ibrahim Azem, de held
Die vund zien dood ien Zeyerveld
Maar dat 't was ien Zeyerveld
Det is hum nooit verteld
Hij was een Syrische chasseur
Zien waopen was een mitrailleur
't Holp hum niet, die mitrailleur
Een Mof die was hum veur

Azem mus 't Fraanse leger ien
't Koloniale rotregime
Hij was een arme Arabier
De oorlog bracht um hier

refr.

Een jonge uut 't Ruhrgebied
Die was zien beste maot al kwiet
Een kogel uut een Fraans geweer...
De oorlog is vulgair
't Ventie jankte, doodsbenauwd
Verdweeld hef e wat rondesjouwd
Vol heimwee naor zien va zien laand
Beroofd van zien verstaand

Hij wol naor huus, hij wol niet dood
De Fraansen kwamen deur een sloot
Hij hef nog ien keer goed ericht
Hij kneep zien ogen dicht'

De Syrier Ibrahim Azem
Veur hum zing ik dit requiem
Zien naam' stiet op een stien vermeld
Hij sneuvelde in Zeyerveld
't Was tien april, een lentedag
Hij wus niet iens waor Drenthe lag
Hij wus niet iens wat vrijheid was
En hij was bange

Lied en tekst: Frans Westenbrink
http://www.musicfrom.nl/songteksten

 

op een rij, 6 jonge Franse jongens gesneuveld in Drenthe voor onze bevrijding 

Loichot, Yves, Soldaat 1e Klas, 3e RCP, gesneuveld in Hulst bij Hesselingen tijdens het zoeken naar nederlandse Landwachters

Le Gras, Robert, Sergeant 1e Klas, 2e RCP, gevangengenomen en op 9 april 1945 geexecuteerd in de bossen bij Wezeperbrug

Campan, Claudius, Soldaat 1e Klas, 3e RCP, gesneuveld te Spier op 11 april 1945. Hij werd in z'n hoofd geraakt toen hij een Bren bediende. Hierbij is ook Simon gewond geraakt.

Valayer, Jean, Tweede Luitenant, 3 RCP, Gesneuveld bij Assen op 10 april 1945, omgekomen in de vlammen in de door hem verdedigde schuur van boer Mulder

Loeillet, Jean, Soldaat 2e klas, 2e RCP, gewond op 9 april 1945, in Assen gefusilleerd, voor het laatst als gevangene gezien in Elp, op 8 april tegen 12:00 uur.

Munch, Jean Pierre, Soldaat 1e klas, 3e RCP, gesneuveld bij Assen op 10 april 1945 bij Valayer.

bron: Operatie Amherst, Franse para's vochten in Drenthe april 1945, Roger Flamand J.H. Jansen

 

eind juni 2009

Militariabeurs La Gleize in België

Tja, wat moet ik daar nu over schrijven...... Als militariaverzamelaar moet je daar gewoon eens naartoe. Alleen hoop ik een volgende keer wel op beter weer.........

standjes!!!!..............

Een MG in de regen.........

 

14 juni 2009

Bezoek gebracht monument Jean Salomon Simon en de tentoonstelling Anne Frank in het Herinneringscentrum van Kamp Westerbork

In Spier is het monument ter nagedachtenis van het sneuvelen van Jean Salomon Simon bezocht.

Majoor Jean Salomon Simon van de SAS raakte gedurende operatie Amherst te Spier gewond aan zijn hoofd en is uren later overleden te Hoogeveen (11-4-1945). Hij is tijdelijk begraven in Coevorden en ligt nu op het Franse militaire begraafplaats in Zeeland (Kapelle Biezelinge).

 

Volgens overleveringen is het wapen van Jean Salomon Simon (Een Stengun Mk V) overgenomen door verzetstrijder Geert Wolbers in Coevorden. Dit wapen is via het Museum van Coevorden in mijn collectie terecht gekomen. 

Bij de begrafenis van de Franse parachutistencommandant Jean Salomon Simon, fungeerde Geert Wolbers als commandant van het ere-vuurpeloton van de BS

Bronnen:

1) Operatie Amherst, Franse para's vochten in Drenthe, april 1945 (Roger Flamand en J.H. Jansen)

2) www.huibminderhoud.nl / www.herdenking.nl

In het herinneringscentrum Westerbork is de tijdelijke tentoonstelling Anne Frank bezocht. Anne Frank en haar familie is in de oorlog in het kamp Westerbork ondergebracht. De tentoonstelling beschrijft aan de hand van foto's en verhalen haar leven. Verder worden er opnamen getoond van mensen die Anne Frank hebben ontmoet in die barre tijd. Zeer indrukwekkend...........

10 april 2009

Herdenking bevrijding Emmen

Bij het monument in Noordbarge is vrijdagavond de jaarlijkse herdenking gehouden. Het monument is opgedragen aan de Poolse 1e pantserdivisie.

Een Poolse veteraan draagt een gedicht voor

 

 

10 november 2008

Lezing J.H Jansen over Operatie Amherst

Op maandagavond 10 november is door de heer J.H. Jansen een lezing gehouden in de bibliotheek van Erica over de operatie Amherst.

De heer Jansen heeft het Boek over operatie Amherst vanuit het Frans naar het Nederlands vertaald. Het boek is oorspronkelijk geschreven door Roger Flamand een Franse parachutist die zelf deelnam aan operatie Amherst.

 

dhr J.H. Jansen

 

In de nacht van 7 op 8 april 1945 werden in het gebied tussen Appelscha, Assen, Spier en Borger 702 Franse parachutisten gedropt in groepjes van circa 15 man. Ze hadden tot doel onrust te zaaien en verwarring te stichten voor de Duitse soldaten die zich nog in dit gebied bevonden. Verder moesten ze vliegvelden in en rond het gebied veroveren evenals diverse bruggen. Deze bruggen waren van levensbelang voor de oprukkende Canadese en Poolse eenheden.

Tijdens de landingen en de daaropvolgende gevechten sneuvelden 33 van deze parachutisten. Deze mannen vielen voor de bevrijding van onze provincie.

 

Het volgen van de lezing van dhr Jansen is een belevenis en een aanbeveling zeker waard!!

 

26 september 2008

Delen Research Group (DRG) excursie Teerose

Zaterdag 26 september 2008 (met schitterend weer) zijn voormalig diverse locaties bezocht waar in de oorlog Duitse radiopeilstations stonden. Deze excursie was georganiseerd door Deelen Research Group.

De excursie geleidt door W.F. Kleijn bracht mij en de circa 20 medebezoekers naar de diverse locaties waar restanten waren van deze peilstations. Voorafgaande aan de bezoeken is in het Museum Delen een uitgebreide lezing gehouden over de peilstations. Daarin was er aandacht voor de techniek maar ook de organisatie, bevelvoering en dagelijkse gang van zaken. Erg intressant en de moeite waard! Ga ook eens mee!  

Voor meer informatie: www.fliegerhorstdeelen.nl

 

Aanmelden voor excursies: excursies@fliegerhorstdeelen.nl

 

19 en 20 september 2008

Airborne Taptoe Ede en Herdenking luchtlandingen Ginkelse heide.

Stukje taptoe te Ede:

 

Herdenkingsceremonie bij het monument

 

Fly-by door DC47 (Dacota) (boven) en B25 (Mitchell)(onder)

 

 

 

Paradroppings uit oude toestellen en de moderne Herculestoestellen (geen foto van)

 

 

 

Schitterende voertuigen opgesteld lang de droppingszone

 

 

5 april 2008 Themadag Westerbork (Documentatiegroep ’40-’45)

 

Door Peter Krans was voor de Documentatiegroep ’40-’45, themadag “Westerbork” georganiseerd.

 

Na iets te hebben genuttigd startte om 10:30 dhr. Ernst Verduin zijn verhaal als overlevende van de Holocaust.

 

 

In het kort zijn ervaringen: In januari 1943 werden hij en zijn familie opgepakt en via de Hollandsche Schouwburg afgevoerd naar Vught. In Vught werd hij ernstig ziek. Men ging er vanuit dat hij het niet zou overleven. Vervolgens knappe hij weer op om in september 1943 via Kamp Westerbork naar Auschwitz te worden getransporteerd. In Vught had hij begrepen dat in Auschwitz mensen werden gedood door vergassing. Bij de selectie in Auschwitz (gaskamer of werkcommando) heeft Ernst zijn rij (voor de gaskamers) verlaten en is in de rij van het werkcommando gaan staan. Dat kwam hem vreemd genoeg alleen op een scheldkanonnade te staan. Hij kwam terecht in het werkkamp Monowitz (Auschwitz 3) en komt via enkele kampen uiteindelijk in Buchenwald terecht waar hij op 1 april 1945 wordt bevrijd door de Amerikanen. Ernst overleeft samen met zijn moeder de oorlog. Zijn zusje en zijn vader niet. Ernst heeft van zijn zus op het perron in Auschwitz afscheid genomen.

 

Tijdens de lunch die volgde werd door Erik Guns van het Herinneringscentrum een film vertoond en werd één en ander over het kampterrein en herinneringscentrum verteld.

Het kamp Westerbork was opgericht voor de uit Duitsland vluchtende Joden in de jaren 1938-1939. Het werd in de loop van de tijd een Joden Durchgangslager. 107.000 joden, zigeuners en verzetsmensen werden via Westerbork afgevoerd naar de kampen in het oosten. Slechts 5.000 kwamen terug. Vanaf oktober 1942 tot april 1945 was Albert Konrad Gemmeker commandant van het kamp.  

 

Per fiets werd naar het kamp gereden. Begeleid door dhr. Looman, vrijwilliger van het herinneringskamp Westerbork. Daar werd stil gestaan bij een aantal onderdelen van het kamppark. (In het kort: )

 

- De commandantwoning.

Deze is nog origineel aanwezig, staat leeg maar wordt waarschijnlijk onderdeel van het herinneringscentrum.

 

 

- De ligging van het spoor.

Naast het globale kampterrein werd de ligging van het spoorlijntje aangegeven. Deze is later aangelegd. Dus de eerste bewoners hebben de circa 6 kilometer van Hooghalen naar het kamp moeten lopen.

 

- Inschrijvingsgebouw.

Het inschrijvingsgebouw (in T-vorm) werden alle nieuw aangekomene geregistreerd. Het geld werd omgewisseld voor kampgeld en de sierraden moesten er worden afgegeven. Daar zag men niets van terug.

 

- Woonbarakken.

Deze woonbarakken hadden een oppervlakte van 80 bij 10 meter en er stonden 3 hoog stapelbedden in. De mensen leefden (als er niet gewerkt werd) op hun matrassen. Kasten e.d. waren er niet.

 

- Strafkamp.

Gestraften kwamen in het strafkamp terecht. Een met prikkeldraad afgezet terrein binnen het kampterrein. Ook de familie Frank zat in dit strafkamp omdat zij ondergedoken hadden gezeten. Het beleid was zo dat bij een transport naar het oosten het de mensen in het strafkamp zeker meegingen.

 

- Het schooltje:

Het schooltje was relatief klein en eigenlijk alleen voor die kinderen waarvan de ouders werk hadden binnen het kamp en daardoor niet direct werden afgevoerd naar het Oosten.

 

 

- Het monument met aardappelkelder:

Het monument bestaat uit 97 spoorbielzen. Dit aantal spoorbielzen symboliseert het aantal transporten die er zouden zijn geweest. Later onderzoek heeft uitgewezen dat er vele transporten meer waren geweest. In de aardappelkelder werden de voorraden bewaard. Ook nog een origineel onderdeel. Deze kan niet bezocht worden omdat er vleermuizen in de bunker zitten.

 

 

 

- De appelplaats:

Op de toenmalige appelplaats staan nu 102.000 steentjes. Het aantal mensen dat via Westerbork naar het oosten is vervoerd en daar is omgekomen. Op de steentjes staan 2 symbolen, de jodenster, voor de joods omgekomenen en een vlam voor de omgekomen zigeuners. Ook zijn er een aantal zonder symbool, deze stellen de verzetsmensen voor. De verschillen in hoogte symboliseert de verschillen in leeftijden van de vermoorde mensen. Verder staan de steentjes op de plattegrond van Nederland. Dit symboliseert het feit dat de afgevoerden overal uit Nederland vandaan kwamen.

 

 

 

Na het bezoek aan het kampterrein is er nog even een bezoek gebracht aan een klein monument net buiten het kamp terrein. Op dit monument staan de namen van 10 Verzetsstrijders. Ik heb de betekenis van dit monument achterhaald en hierbij opgetekend.

 

 

Op 20 september 1943 fusilleerde de Duitse bezetter tien verzetsstrijders op het Witterveld bij Assen. Zij werden daarna in het crematorium van kamp Westerbork gecremeerd. De stoffelijke resten werden twintig meter achter het gebouw begraven. Deze werden begin 1949 teruggevonden. Om deze verzetsstrijders te gedenken, nam de Stichting 40-45 het initiatief om een grafteken op te richten. Op verzoek van de nabestaanden werd voor een plek achter het crematorium gekozen. Het werd een eenvoudig gedenkteken, met daarop de namen van de tien mannen die in het graf rusten. (Bron: Wikipedia)

 

Na het bezoek aan het monument zijn per fiets teruggereden naar het herinneringscentrum en konden daar de tentoonstellingen worden bekeken.

 

 

Daarna eindigde de leerzame en indrukwekkende dag

 

Peter en de rest van de organisatoren van Documentatiegroep ’40-’45 en natuurlijk de medewerkers van het Herinneringscentrum Westerbork bedankt voor deze dag.

 

Foto's gemaakt van het graf van Van Leeuwen

 

Op 23 februari zijn op het erebegraafplaats Grebbeberg foto';s gemaakt van het graf van sergeant van Leeuwen.

 

 

In mij collectie heb ik de helm die ooit van Van Leeuwen is geweest. Bij naspeuring bleek dat hij gesneuveld was en dat zij graf zich bevond op het ereveld op de Grebbeberg. 

 

 

gegevens:

 

NAAM:                            Leeuwen van       VOORNAAM:              Louis Johan Christoph
GEBOORTEPLAATS:        Bussum               WOONPLAATS:          Haarlem
GEBOORTEDATUM:         22-02-18           LOCATIE GEDOOD:    
Veenendaal/

                                                                                                   Prattenburg
DATUM OVERLIJDEN:    14-05-40           BEGRAAFPLAATS:      
Militair Ereveld 

                                                                                                   Grebbeberg
LOCATIE GRAF:              Rij 07 - Graf 01 AFDELING:  
               MC.-I-10 R.I.
RANG:                             Dpl.Sgt.              GELOOF:                    N.H.
??:                                   I101                     ??:                           GG
KEURING: Lotno.: Haarlem 472. Stam: 10 RI. Lnr.: 38-I-325

REDEN OVERLIJDEN: De mitrailleurgroep, deel uitmakend van het scherm, dat de terugtocht van 10 R.I. dekte werd tussen Veenendaal en Achterberg getroffen door een handgranaat.

Bronnen: Rapport van begravingen van Sgt.Sellies (bijlage 84)," De Gelderse Vallei in de mobilisatietijd en meidagen 1940' van Kees Cramer, pag. 113. en ' Ergens in Nederland ' van Brink en Cramer; alsmede groepscommandant.

GRAVEN:

begr. 16-5-1940 Veenendaal Prattenburg veldgraf bij
hp.v. III-10 R.I.aan de Kerkweg.
herb. 3-6-1940 Militair Ereveld Grebbeberg.

 

reactie van: HAJO Groenman uit Heerenveen

 

 

 

 

Gestolen helm van graf is teruggeplaatst!

 

Op 3 november 2007 is eenzelfde exemplaar van een in het verleden gestolen helm van een in Wassenaar gesneuvelde Coevordenaar teruggeplaatst op het oorlogsgraf van Jan Benjamins op de algemene begraafplaats in Coevorden. Deze terugplaatsing is gerealiseerd door www.herdenking.nl en www.ergensinnederland1939-1945.nl.

 

Jan Benjamins gesneuveld te Wassenaar (Wassenaarse slag)

 

Het graf voor de onthulling

 

Onthulling door Huib Minderhoud en Mevrouw Benjamins, de dochter van.....

 

 

Het graf na de onthulling!

 

 Zie voor meer info: http://janbenjamins.herdenking.nl

 

 

 

8 september 2007

Zaterdag 8 september 2007 zijn voormalig Fliegerhorst Deelen (Luchtmachtbasis van de Luftwaffe in de Tweede Wereldoorlog) en Nachtjagercommandobunker Diogenes bezocht. Deze excursie was georganiseerd door Deelen Research Group.

 

De excursie geleidt door W.F. Kleijn bracht mij en de medebezoekers naar een geweldig bunkercomplex aan de Koningsweg te Schaarsbergen (de grootste nog bestaande Duitse bunker in Nederland). Vanuit dit indrukwekkende gebouw, waar nu diverse archieven worden bewaard, werden in de oorlog de nachtjagers naar hun doelen gestuurd.

Op 17 september 1944 is de bunker verlaten en door springstoffen is die dag het oorspronkelijke interieur vernietigd.

 

Bunker Diogenes

 

Het middagprogramma bestond uit het bezoeken van verschillende gebouwen in de omgeving die te maken hadden met Fliegerhorst Deelen. Zo werd Klein Heidekamp bezocht. Op Klein Heidekamp waren de Duitse vliegers gehuisvest. De gebouwen zijn in de oorlog gebouwd en hebben allemaal specifieke dikke stalen luiken. Deze luiken zouden bescherming moeten bieden tegen eventuele aanvallen.

 

Klein Heidekamp

 

Rond vliegveld Deelen staan allemaal normaal ogende schuren in het veld. Deze normaal lijkende schuren zijn echter helemaal van beton. Bunkers waarin vliegtuigen werden gerepareerd en gestald daarnaast een bunker waar de trein van het vliegveld werd onderhouden. Heel apart……….

 

 

 Een gebouw met echt authentieke elementen

 

Ga ook eens mee!

 

 

Voor meer informatie: www.fliegerhorstdeelen.nl

 

Aanmelden voor excursies: excursies@fliegerhorstdeelen.nl

18 en 19 mei 2007 Armherst Weekend Drenthe

18 mei 2007

Ceremonie bij monument in Assen

Parajeep opgesteld bij de ceremonie

Defile door Assen

Bijzonder!! Een Shermantank dendert door Assen

19 mei 2007

Show te Eelde

Ook hier de veteranen!!

 

Reenactment te Eelde

Het reinigen van de Brengun in het veld

De complimenten voor de organisatie en voor de eigenaren van het materieel natuurlijk!!!!

28 maart 2007 - Soesterberg - Bezoek aan Gravendienst / BIDKL  gebracht -

"Vermist is erger dan dood" is de lijfspreuk van de Gravendienst / Bergings- en Identificatiedienst van de Koninklijke Landmacht (BIDKL) te Soesterberg. Door sergeant der eerste klasse instructeur Patric van Aalderen van deze dienst, is op een zeer duidelijke wijze het werk van de gravendienst belicht. Aan de hand van een powerpoint presentatie en filmbeelden m.b.t. de gevechten rond de Kapelsche Veer, ter hoogte van Waalwijk, is een beeld geschetst van het nut en noodzaak van de Gravendienst /  BIDKL.

Er is ingegaan op de wijze waarop gevonden stoffelijke resten na meer dan 60 jaar geïdentificeerd kunnen worden. Hierbij wordt gebruik gemaakt van diverse manieren om iemand te identificeren. Aan de hand van het skelet (osteologie) kan men veelal de lengte, leeftijd, ziekteverschijnselen, en andere afwijkingen vaststellen. Het gebit (odontologie) kan na onderzoek doorslaggevend zijn bij identificatie van een vermiste militair. Wanneer er aan zekerheid grenzend bewijs is dat het een bepaalde persoon betreft, dan kan zelfs DNA worden toegepast! Ook oude gegevens van personen zoals een gebitstatus, staat van dienst, gevechtsverslagen, uitrustingstukken, persoonlijke bezittingen, en de locatie waar de resten gevonden zijn zeer belangrijk, en natuurlijk niet te vergeten, het herkenningsplaatje. Dit betekent dat bergingen van stoffelijke resten zeer zorgvuldig dienen plaats te vinden. De berging van stoffelijke resten in combinatie met militaire uitrusting is overigens alleen voorbehouden aan de Gravendienst / BIDKL. In het geval van het aantreffen stoffelijke resten dient daarom altijd de politie (of de Gravendienst /BIDKL) te worden ingelicht!

Een gruwelijke foto....na 60 jaar teruggevonden om te worden geïdentificeerd bij Schuytgraaf te Arnhem

(foto:www.blikopdewereld.nl/gravendienst)

In het leslokaal van de gravendienst zijn vitrines ingericht met niet aan één persoon gebonden voorwerpen die in de loop van de tijd bij stoffelijke resten van soldaten zijn aangetroffen. Persoonsgebonden voorwerpen worden aan de familie van de soldaten teruggegeven.

De Duitse vitrine met o.a. een Luger

 

De Britse vitrine met o.a. een Sten Mk IV

In de werkruimte van de gravendienst worden na het reinigen en drogen van de stoffelijke resten, per soldaat alle beenderen op hun plaats gelegd zodat op archeologische wijze kan worden aangevangen met het skeletonderzoek. Aan de hand van diverse kenmerken aan het skelet kan men de lengte, leeftijd enzovoort vaststellen. Verder worden alle voorwerpen die in het veld bij het lichaam zijn aangetroffen bij het lichaam gehouden en grondig bestudeerd. Met als resultaat het vaststellen van de identiteit van de soldaat. Van alle gegevens wordt een rapport opgemaakt en de autoriteiten van het betreffende land wordt op de hoogte gebracht... Tenslotte wordt het lichaam herbegraven op een oorlogsbegraafplaats. De persoonlijke bezittingen worden aan de familie overgedragen.

De werkruimte met de tafels met stoffelijke resten..........

Uit respect voor deze geïdentificeerde doden is er geen foto van gemaakt

Met dank aan de Geneeskundige groep van Schoolbataljon Noord van de Koninklijke Landmacht en in het bijzonder aan Guus!! Verder natuurlijk dank aan Sgt1 Patric van Aalderen. Heel veel succes met dit zeer belangrijke werk!!

Deze site is gemaakt met WebXpress zeer gebruiksvriendelijk en eenvoudig!!

427398 bezoekers (670369 hits) sinds 25-5-2006